तेंडूलकर.. चरित्र.. रक्त.. संमिश्र भावना -संपदा म्हाळगी-आडकर ७/२१/१० 
 
मी सचिन तेंडूलकर ह्या व्यक्तीची निस्सीम चाहती आहे. व्यक्तिगत, सामाजिक आणि व्यावसाईक आयुष्यात त्याने एक सुंदर बॅलन्स सांभाळला आहे. त्याच्या चरित्राविषयी जेंव्हा आंतरजालावर वाचलं तेंव्हा मन संमिश्र भावनांनी भरून गेलं.
 
सचिनने चरित्र लिहिणं चांगलं आहे. सचिनचं चरित्र खूप जणांसाठी प्रेरणादायी ठरू शकेल. ह्यात कोणतेही दुमत नाही. पण ह्या चरित्राच्या १० प्रती अश्या असतील ज्यांत एका पानात सचिनचे रक्त मिसळले असेल. (रक्त म्हणल्यावर पहिल्यांदा अंगावर काटा आला.) ह्या १० प्रती, प्रत्येकी ७५००० डॉलर्सला (बाजारभावाप्रमाणे ३५ लाख २५ हजार रुपये) विकल्या जातील. हा सर्व पैसा सचिनने उभारलेल्या धर्मादाय संस्थेला दिला जाईल. व ह्या पैशातून शाळा उभारली जाईल. Sounds great! (हि शाळा कोणासाठी? म्हणजे गोरगरिबांसाठी आहे का हे स्पष्ट केलेले नाही. Hopefully हि शाळा गोरगरीबांसाठी असावी, तिचा व्यवसाय होऊ नये.)
 

माझ्या मनातील पहिली भावना:
हे रक्त त्याने दान केलं असतं तर? कदाचित कोणाचे तरी प्राण वाचतील.

माझ्या मनातील दुसरी भावना:
पण रक्तदान केल्यास त्याचा फायदा एका व्यक्तीला होईल.

माझ्या मनातील तिसरी भावना:
रक्तादानाऐवजी हि पुस्तके विकली आणि मिळालेल्या पैशातून म्हणल्याप्रमाणे शाळा उभारली तर त्याचा फायदा अनेक मुलांना होईल.

माझ्या मनातील चौथी भावना:
तो रक्तदान करतही असेल कदाचित. तो भविष्यात पुन्हा करू शकतो.
 
माझ्या मनातील पाचवी भावना:
सचिनचा रक्तदान/ रक्तस्वाक्षरीयुक्त पुस्तके ह्या निर्णयाने परिणाम होणाऱ्या जीवांचे गुणोत्तर (ratio) बघता, त्याचा निर्णय उजवा वाटतो.
 
माझ्या मनातील सहावी भावना:
मग त्याने भविष्यात रक्तादानाऐवजी पुस्तकेच काढावी का? हे त्याच्या रक्ताचे व्यावसाईकीकरण होईल का?
 
पहिल्या प्रश्नाचे उत्तर सचिन देऊ शकेल. दुसऱ्या प्रश्नाचे उत्तर मला अजूनही सापडले नाही. दोन्ही प्रश्न अनुत्तरीत आहेत.