अशाच एका कातरवेळी -संपदा म्हाळगी-आडकर ५/३१/१०
 
आज सोडून काम-धंदा, बसलो निवांत घरी
निरव असुनी परसदार पण, आवाज येई कुठून तरी.. अशाच एका कातरवेळी
 
मी दिशेत जातो आवाजाच्या, तो माझ्या मागे फिरी
घरभर फिरलो शोधण्यास, अन रित्या हाती माघारी.. अशाच एका कातरवेळी
 
शोधून दमलो, थकून बसलो, आवाज येत राहीला परी
जुनाच कुठसा बोल आठवून, हळूच डोकाविले अंतरी.. अशाच एका कातरवेळी
 
रव तिथलासा होता म्हणुनी, पहिले चोरट्या नजरी
आठवांचा पसाऱ्यातली, वाट गुंतलेली नागमोडी.. अशाच एका कातरवेळी
 
तिला न माहित तिच्या कितीतरी, गहाण स्मृती त्या किती मज उरी
दिला मोलसा ऐवज माझा, जीव ओवाळला तिजवरी.. अशाच एका कातरवेळी
 
स्मृतींचे ह्या रेशीम धागे, कधी तलम कधी पीळ गाठीचे
गुरफटलो मी कसा परतुनी, त्या आठवणींच्या पुरी.. अशाच एका कातरवेळी
 
कागद कुठसा चुरगळलेला, आसवांनी थबथबलेला
वळणदार अक्षरांतून जाती, दु:खाच्या लकेरी.. अशाच एका कातरवेळी